PREDGOVOR

Razmišljao sam poduže o nazivu koji bi vrijedilo nadjenuti najnovijem ciklusu radova novigradske umjetnice Mirande Legović.
Radi se o fotografijama većeg formata što osebujno razrađuju dimenziju kolorita u ledu oplemenjenom svjetlošću i pozadinama našeg stvarnog  životnog okruženja, urbanog i prirodnog. U tom smislu scenografska toplina farbe posredno uključuje svakodnevne prostore, no to nije najbitnije. Iznimno uspješna serija kao da poručuje nešto drugo, dublje i snažnije.
Odabravši tematiku leda, posjedujući tehničku vještinu ulaska u strukturu, pa i onu fluida i nepravilnih prozirnih površina, autorica kao da poručuje da se u sublimiranoj kapljici što ju zarobljava led također može pratiti estetika ljepote univerzalnog značenja. Što više, razvidno je iz Mirandinuh radova, da se gotovo alegorijski, a svakako metaforično prihvatila materijala uz koji vezujemo hladnoću, nestalnost i osobine iz kojih je teško iznaći neposrednu korist za društvo. Ali od kuda u toj ledenoj hladnoći toliko toplih boja posloženih spektrom prirode i refleksijama gradskog okoliša?
Suvremena fotografija je umjetnost što u sebi objedinjava perceptivna iskustva razvoja likovnih umjetnosti od moderne do pokreta nakon akcijskog i nepredmetnog slikarstva, odnosno onih nastojanja koja su upravo u boji, liniji i plohi dala izričajni značaj, zalazeći još dublje prema značenju likovnih djela. Mirandina fotografija pored tog iskustva posjeduje i analitički pristup istraživača, također u smislu razvoja vlastitih estetskih produbljivanja u praksi stalno projiciranog nastojanja pomicanja granice izričajnosti.
Raznorodne motivi, forme i oblici u tematici leda samo na trenutak, privremeno, ili trajnije reflektiraju i obuhvaćaju pramenove svjetlosti, da bi se prepustili nestajanju. Mogli bi bogate efekte kromatske komplementarnosti ove serije fotografija nazvati latentnom toplinom boje. To efektno prepoznato i reproducirano plemenito svojstvo čiji je kolorit tijek prolazne refleksije, a u isto vrijeme i dio supstance, predstavlja element one ljepote i svjetlosti koja oplemenjuje svemir. Asemblaž svjetlosti unesene materiji čiji odrazi i tijek izazivlju duboke zamjedbe boja. Kvaliteta što nepomućeno oplemenjuje, a ne skrnavi, što prolaznost ispunja izrazima kromatske punine.
Utemeljenosti i vrijednosti boje potencira metaforičnost prolaznosti i raspadljivosti materijala ostavljajući odraz ljepote. Ključne ekspresije boja bez koje je nezamislivo slikarstvo i fotografija koju prepoznatljivo fotoaparatom lirski stvara Miranda Legović.

Marino Baldini

OTVORENJE IZLOŽBE